تاکی باید زندگی کرد

دیدم در آن ، آیینه ی ،
                چشمِ کبود ، ز گذشته ها
نقشی که با ، جان و دلم ،
               پیوسته بود ، همه جا
از نگهم بخوان ، آرزوها ،
                 قصّه ی احظه ها ، نقشِ رویا
نقشی که با ، جان و دلم ،
                 پیوسته بود ، همه جا
تا ، شد آن دو چشمِ کبود ، قصّه پرداز
             در ، دیدگانم شعله زد ، آرزو باز
تا ، شد آن دو چشمِ کبود ، قصّه پرداز
             در ، دیدگانم شعله زد ، آرزو باز

*****

دیدم در آن ، آیینه ی ،
      چشمِ کبود ، ز گذشته ها
نقشی که با ، جان و دلم ،
       پیوسته بود ، همه جا
بیا چون ، دو کبوتر ،
       از اینجا ، پرکشیم
بیا تا از ، شراب مهر ،
      ساغر کشیم
شب بگذرد ،
     روشن شود
در چشم ما
فردا ، فردا ،
رنگ دگر می گیرد
این شب ها

نوشته شده در پنجشنبه 29 اردیبهشت 1384 و ساعت 08:05 ق.ظ توسط : مونا
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

پنجشنبه 29 اردیبهشت 1384

در ، غروبِ بی فروغ آشنایی ،
          این من و تو ، در سر راهِ جدایی
خاطراتی مانده از ،
            هر شام و هر روز
سرگذشتی دارد این ،
                  عشقِ جگرسوز
می روی با بی قراری ،
                یادی از خود ، می گذاری
می نهی ، یادی غم انگیز ،
                    خاطراتی ، حسرت انگیز

همرهِ آهی شررخیز

در غمِ ما، مهر ومه ، افسرده گردد ،
                       چهره ی شاداب گل ، پژمرده گردد
در ، غروبِ بی فروغ آشنایی ،
             این من و تو ، در سر راهِ جدایی
بعد از این ما ، با جدایی آشناییم ،
                     با غم ، بی آشنایی ، آَشناییم

نوشته شده در پنجشنبه 29 اردیبهشت 1384 و ساعت 08:05 ق.ظ توسط : مونا
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

سه شنبه 27 اردیبهشت 1384

دلم گرفت ای هم نفس
           پرم شکست تو این قفس
                         تو این غبار . تو این سکوت
          چه بی صدا . نفس نفس

از این نامهربونی ها
           دارم از غصه می میرم
                       رفیق روز تنهایی
           یه روز دستاتو می گیرم

تو این شب گریه می تونی
          پناه هق هقم باشی
                  تو ای همزاد همخونه
         چی میشه عاشقم باشی

دوباره من دوباره تو
         دوباره عشق دوباره ما

دو هم نفس دو هم زبون
         دو همسفر دو همصدا

تو ای پایان تنهایی
                پناه آخر من باش
                        تو این شب مرگی پاییز
                  بهار باور من باش

بذار با مشرق چشمات
              شبم روشنترین باشه
                        میخوام آیینه خونه
             با چشمات همنشین باشه

دلم گرفت ای هم نفس
                   پرم شکست تو این قفس
                               تو این غبار تو این سکوت
                       چه بی صدا نفس نفس
                                                            ؛ اهورا ایمان ؛

نوشته شده در سه شنبه 27 اردیبهشت 1384 و ساعت 10:05 ق.ظ توسط : مونا
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

سه شنبه 27 اردیبهشت 1384

باز یه غروب آشنا
               رو سایه های بی صدا
                       باز یه غریب رهگذر
     نمی دونه میره کجا
      راهی به فردا نداره
             پنجره رو کم میاره ...

ادامه مطلب ..

نوشته شده در سه شنبه 27 اردیبهشت 1384 و ساعت 10:05 ق.ظ توسط : مونا
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

دوشنبه 26 اردیبهشت 1384

چشم هایم را شبی خوش بستم و از ظن خویش

من به دیدار غروب پرداختم

صبح

اما

جای پای دختر آفتاب را

روی قلب و سینه خود یافتم

دختر آفتاب نورم داده بود

سینه ی پر درد من را گرد اعلا داده بود

پیش چشمان سکوت و مرگ مهر

چند زمانی او نوای مشرق نو داده بود

آن زمان ناگه

من پریدم زود از بستر برون

که غروب دختر آفتاب زجرم داده بود

که دروغش طعنه سارم کرده بود

من در آن دم هر زمان یک سایه ای میبایدم

حال آنکه دختر زیبای خورشید مرا

دل بسی ، در هوای نور ماه افتاده بود

و از آن خاطره ی شیرین تلخ

و از آن رویای سبز پر ز نیلوفر

مرا

ماند این و بس

که شاید

آن زمان و آن شب از خلق خدا

آن همه عشق و همه رویای ما

لاجرم دنیا ز ره افتاده بود

حال باید چه؟

حال باید خود بدین آگه شوم

هرگزم من بر یکی دخت از زمین و آسمان

که نمی بایست

هیچ

هرگز سینه را

در گروی عشق نا اهل

وا دهم ... !

نوشته شده در دوشنبه 26 اردیبهشت 1384 و ساعت 10:05 ق.ظ توسط : بهنام
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

سه شنبه 13 اردیبهشت 1384

دلم ازغصه می گیرد

چشَم از زخمه می گرید

لبم از گریه می خندد

تنم از خنده می سوزد

وجودم را سراسر اشک می گیرد

و روحم دوش می گیرد

که جانم را بیاساید

که ذهنم را بگوراند

که قلبم را بپوشاند و ذهنم را بروفاند

چه خوب است که دلم از غصه سرشار است

که ذهنم را برویاند ، که شوقم را بجوشاند و مرگم را بسوزاند

نوشته شده در سه شنبه 13 اردیبهشت 1384 و ساعت 10:05 ق.ظ توسط : بهنام
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

یکشنبه 11 اردیبهشت 1384

سلام عاشق ترین تنها ، سلام تنهاترین عاشق

همیشه عاشق و معشوق به جز رفتن برای عشق و دنیاشون چه دارند؟

هیچ؟

اگر با یک سخن دنیا گلستان بود... چرا عشق ؟ چرا مجنون؟

اگر رفتن نداشت سودی ، چرا مجنون با عشق هزار ساله فراری شد ؟

چرا فرهاد با یک کوه تنها شد ؟

همیشه عشق ، صادق نیست

پرپرواز سالم نیست

نوشته شده در یکشنبه 11 اردیبهشت 1384 و ساعت 09:05 ق.ظ توسط : بهنام
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

یکشنبه 11 اردیبهشت 1384

عیب جویی از دیگران ،فراموش کردن عیب های خویشتن است

نوشته شده در یکشنبه 11 اردیبهشت 1384 و ساعت 07:05 ق.ظ توسط : بهنام
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()

شنبه 10 اردیبهشت 1384

مشکل ما اینه که همیشه فکر کردیم عاشقیم در حالی که فقط دوست داریم

وگرنه هیچ وقت کوتاه نمی آمدیم

نوشته شده در شنبه 10 اردیبهشت 1384 و ساعت 08:04 ق.ظ توسط : بهنام
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()